دلم از روشنی نور تو ای یار رمید

                                               آهوی وحش بیابان دلم باز تپید

جانم از روی عزیز تو چنان چنگ شنید

                                         چشمم از ساز و نواز دگران هیچ ندید

یار از مهر رخت با دگران جان طلبید

                                           ساغر می ز غم دوری تو هیچ ندید

دل اسیر غم تنهای و دلدار رمید

                                          عاشق یار اسیر غم و معشوقه رسید

روزی عشق چنان بود که معشوقه رسید
                                                    پی معشوقه چنان بود که یاران نشنید

پی دلدار چنان رفت که چون عشق ندید
                                                     ساقی جام گرفت و پی معشوقه دوید

سفر عشق چنان است که دلدار شنید
                                                   روزی عشق همان است که دلها طلبید

برای رسیدن به عشق عزلی و وادی عشاق محبت بیشتر خداست که راهنماشو مفرسته راهنمایی که جز معشوقه زمینی که از روح خداست نیست
فقط نباید راه رو گم کردو به بیراهه رفت و و از عشق بی دریق حق غافل شد